Charakter

Od początku intensywnej hodowli, pożądane cechy charakteru Appenzellerów były rezultatem uważnej selekcji. Dzięki temu, że cechy użytkowe psów stawiano na pierwszym miejscu , od razu rzuca się w oczy ich inteligencja a nie wygląd zewnętrzny. Appenzeller ma bardzo silny i impulsywny instynkt grupowy, ściśle wiąże się ze swoim panem, jego rodziną, domem i farmą. Staje się podległy i wdzięczny za każdą oznakę uwagi ze strony pana, lubi również przebywać z dziećmi i kobietami. Machając ogonem wyraża swoją radość i żywość i jego zawsze pełen energii temperament jest w pełni rozpoznawany. Nigdy nie powinno się trzymać Appenzellera w kojcu lub na łańcuchu. Potrzebuje on dobrej widoczności, by kontrolować całe swoje terytorium. Dzięki jego wspaniałej zdolności obserwacji i nieprawdopodobnej zdolności adaptacji jest zdolny łatwo porozumieć się ze swoim panem. Z całym skupieniem obserwuje gesty i polecenia pana, właściwie rozpoznając i rozumiejąc kiedy jego zachowanie jest dobre lub nie. Appenzeller akceptuje dominację pana i jest względnie łatwy w wychowaniu i nauce. Jakkolwiek od czasu do czasu usiłuje buntować się.Krótkie rozkazy wystarczają zwykle wtedy by znów był posłuszny. Bardzo rzadko konieczne jest ukaranie psa. Z powodu dużej wrażliwości nie jest odporny na poniesienie ciężkich kar. / nie wolno w żadnym wypadku go bić i itp./ Jeśli jest żle traktowany , bez uczucia i z dala od życia rodzinnego, staje się bojażliwy i może z dużym prawdopodobieństwem zacząć kąsać. Nic dziwnego wtedy , że nawet przyjacielskie podejście do psa spotyka się z warczeniem. Do 5 lat wykazuje nieprawdopodobny temperament, a z wiekiem niezawodnie staje się spokojniejszy i bardziej opanowany. Opisując charakter Appenzellera musimy brać pod uwagę fakt ,że oryginalnie żył on na odległych farmach i stąd jego naturalna nieufność w stosunku do wszystkich nieznajomych i w rezultacie dobitny i silny instynkt stróża . W pewnej odległości na swoim terytorium, szczeka nieprzekupnie na obcych i jakkolwiek nie chce się uwikłać w bezpośrednią walkę, co nie znaczy, że brak mu odwagi i śmiałości lub niezbędnej agresywności i ostrości. Instynkt stróża jest jak u wszystkich psów do bydła bardzo charakterystyczną cechą Appenzellera. Każde zwierzę jest częścią jego stada i bardzo ważne dla niego jest pokazanie swojego autorytetu , aby utrzymać pozycję w stadzie. Jest to wrodzone naturalne zachowanie i głęboko zakorzenione w jego dziedzicznym instynkcie. Jeśli pies nie ma tej cechy niemożliwe jest jej nabycie poprzez tresurę.

Niezależnie od tego Appenzeller jest bardzo chętny do pracy, o wielkiej wytrzymałości i wszechstronności. Jak tylko zrozumie , że może działać / wykonać polecenie /, staje się bardzo podniecony, płaczliwie skomli w swój właściwy sposób,

zaczyna pobudliwie cofać się i iść do przodu, skacząc szczęśliwy na swojego pana. Dzięki jego nieprawdopodobnej sile obserwacji jest predestynowany jako wspaniały pies zaganiający. Przez większość czasu jest on w stanie instynktownie przewidzieć zachowanie każdego zwierzęcia w stadzie i dlatego często reaguje z wyprzedzeniem, kiedy zwierzę próbuje odejść od stada.

Z wdzięczności za dbanie i karmienie Appenzeller łatwo jest usatysfakcjonowany i zadawalają go małe potrzeby życiowe. Proste schronienie, jego własne miejsce będzie dobre o ile będzie mógł swobodnie wchodzić i wychodzić, by obserwować terytorium. Często Appenzeller wybiera sam sobie miejsce. Generalnie mówiąc, z właściwym podejściem i wychowaniem nie jest psem w ogóle kłopotliwym. Niemniej jednak pasuje tylko do tych właścicieli, którzy szanują jego własny charakter i którzy są w stanie zapewnić mu niezbędną pracę i ćwiczenia.

tłum. artykułu Ines Doos z Szwajcarski Klub Appenzellera